دهکده آرزوها
 
قالب وبلاگ
نويسندگان
پيوندهای روزانه

موسیقی مازندران هنوزدر کلیه مناطق طبری زبان کشور معمول است. از همین رو گستره جغرافیائی این موسیقی علاوه بر استان مازندران، برخی از نواحی را که امروزه از نظر تقسیمات کشوری در محدوده تهران، سمنان و دامغان قرار دارد در بر می گیرد. بر همین اساس مردم ساکن در بخش های عمده ای از کوهستان های البرز همچون قصران قدیم شامل لواسانات، اوشان و فشم - رودهن، بومهن و دماوند - فیروزکوه، سوادکوه لاریجان و دو سمت رودخانه هراز، کوهستان های سه هزار و دو هزار - کجور، چلاو و بند پی - دودانگه، چهاردانگه تا هزار جریپ شرقی - راکان، شاه کوه، شاهوار در نواحی جنوبی گرگان و علی آباد کتول از این موسیقی استفاده می کنند.

از سوی دیگر این موسیقی در مناطق وسیعی از جلگه های شمالی البرز و سواحل جنوبی دریای مازندران یعنی از دشت های غیر ترکمن نشین کتول و بلوک آستارآباد قدیم در شرق تا دو سوی نشتارود در غرب استان مازندران عمومیت دارد. پهنه یاد شده که خود یکی از متراکم ترین مناطق قومی کشور به شمار می آید به لحاظ فرهنگ موسیقی نیز دارای تنوع و گونه گونی چشمگیری است. پژوهش های جدی در موسیقی نواحی مختلف تبری زبان علت و چرائی این تفاوتها را آشکار می کند. نفوذ فرهنگ موسیقیائی برخی از اقوام خارجی همچون گدارها و مهاجرت و اسکان گروه هائی از تیره و طوایف داخلی چون ((درزی ها)) از موجبات تحول و تنوع در موسیقی منطقه بوده است.

علاوه بر این رواج موسیقی مذهبی در اشکال ساده و ابتندائی خود از زمان دیلمیان تا گسترش انواع چاووشی ها، سحرخوانی ها، نوحه ها و مراثی به ویژه شکل گیری انواع نمایش های پیچیده مذهبی و شبیه خوانی ها که در منطقه همواره با آواها و نغمات دیگر مناطق ایران و موسیقی ردیفی همراه بوده است، از موجبات این تغییر شمرده می شود.این همه علل اساسی چند گئنگی موسیقی مازندران قلمداد می شود ضمن اینکه نباید عامل موثر موسیقی مناطق همجوار این استان را در تغییرات نادیده انگاشت.

طبیعی است فرهنگ موسیقی نواحی هم مرز استان همچون موسیقی خراسانی و گیلکی به لحاظ احساسات مشترک ملی و قومی، نزدیکی های مضمونی و مایگی مشترک تاثیرات عمیق و آشکاری بر موسیقی مازندران به جای نهاده اند.

ضمن اینکه موسیقی ترکمنی با وجود تفاوت فاحش ساختاری به دلیل قرن ها استمرار، مجالست و هم نشینی های بخش های ترکمن با خنیاگران بومی تحولات شگرفی را در موسیقی برخی از مناطق تبری زبان همجوار خود ایجاد نموده است.

با توجه به موارد فوق می توان موسیقی مازندران را به پنج دسته جداگانه تقسیم نمود. که هر یک از آن ها به رغم وجو وجوهات مشترک داری ویژگیهای انحصاری نسبت به یکدیگر هستند.

موسیقی مناطق پنجگانه مازندران:

١ - موسیقی اصیل تبری (مربوط به کوهستان ها و جلگه های مرکزی مازندران.)

٢ - موسیقی علی آباد کتول (مربوط به بلوک آستارآباد قدیم به مرکزیت پیچک محله.)

٣ - موسیقی گُداری (به مرکزیت قنبر آباد بهشهر)

۴ - موسیقی خنیائی شرق استان (مربوط به جلگه های شرق مازندران از کردکوی تا میاندرود ساری.)

۵ - موسیقی غرب مازندران (از دو سوی رودخانه چالوس تا دو سوی رودخانه نشتا.)

[ سه‌شنبه ۱٢ بهمن ۱۳۸٩ ] [ ۱:٢٦ ‎ب.ظ ] [ یک بامامی ] [ نظرات () ]
.: Weblog Themes By SibTheme :.

درباره وبلاگ