دهکده آرزوها
 
قالب وبلاگ
نويسندگان
پيوندهای روزانه

حسن بن علوان از حسین بن علی نقل میکند که ایشان فرمود: در کتابی خواندم که خداوند تبارک وتعالی فرموده است:

قسم به عزت و جلال و عظمتم و قسم بر قدرت و استیلائی که بر عرش دارم بی شک امید و آرزوی هر آرزومندی را که دل در دیگری بجز من بسته است به نا امیدی خواهم کشید و در میان خلق، جامه ذلت و خواری بر او در خواهم پوشانید و از مقام قرب و وصل خویش دور و مهجورش خواهم ساخت. آیا بنده من در شدائد و سختی ها که به خواست و مشیت من و در اختیار من است به دیگری امید  بسته است و در دیگری را میکوبد ؟ با آنکه کلید همه درهای فرو بسته در دست من است و آستان من به روی خوانندگان گشاده است . کیست که از من چیزی خواسته و یا در مشکلات، امید به من بسته باشد که نا امیدش ساخته باشم ؟ و آنکسی که در مهمی به من رو کرده باشد و به آرزویش نرسانده باشم ؟ آرزوهای بندگان را من خود حفظ و رعایت میکنم، آیا آنان  به این حفظ و رعایت خشنود و راضی نمیگردند ؟ آسمان ها آکنده از تسبیح گویان منند که هرگز از تقدیس دل زده و خسته نمیشوند و به آنان فرمان داده ام که درهای ارتباط را میان من و بندگانم مسدود و بسته نگذارند، باز هم بندگان به قول من اعتماد و وثوق نمی کنند ؟ آیا آنکس که به مشیت من به مصیبتی مبتلا گردیده نمیداند که تا اذن ندهم هیچ کس را توانایی حل مشکل او نیست پس چه شده که از من روی برتافته است؟ پیش از آنکه از من خواسته باشد نعمت ها به وی عطا کرده ام حال که از او باز ستانده ام چرا از من نمیخواهد که دوباره به او ارزانی دارم و برای دست یافتن به آنها از دیگری خواهش و درخواست میکند ؟ با آن همه سوابق نعمت بخشی من، باز می پندارد که اگر از درگاه من حاجت بطلبد، نخواهم پذیرفت ؟ آیا مرا بخیل تصور کرده است که در خواستن از من دریغ و بخل می ورزند ؟ مگر جود و کرم را صاحب و مالکی جز من است ؟ مگر عفو و رحمت به دست دیگری جز من است ؟ مگر من محل آرزوها و آمال بندگان خود نیستم ؟ آیا آنان که آرزو در دیگران  بسته اند از من نمی هراسند ؟ اگر تمام سکنه آسمانها و زمین تمام آرزوهای خود را  ابراز دارند و من به هریک  همه آنچه را که جمیع ایشان درخواسته اند عطا کنم از خزاین لایزال ملک من به قدر بخشی از ذره ای هم کم و کاست نخواهد گردید و چگونه ممکن است ملکی که من قیوم آنم نقصان پذیرد ؟ وه چه سخت است روزگار آنان که از رحمت من مایوس و ناامید باشند و چه دشوار روز آنها که سر به عصیان من بردارند و در امر و فرمان من مراقبت کافی مبذول نکنند.

منبع : نشان از بی نشانها ص 485 (ایستگاه)

[ شنبه ۱۱ تیر ۱۳٩٠ ] [ ٥:۱٤ ‎ب.ظ ] [ یک بامامی ] [ نظرات () ]
.: Weblog Themes By SibTheme :.

درباره وبلاگ